Tek mesaj gösterimi  Başlık: Özdemir Asaf 
Yazar Mesaj
La vié
Bölüm Yöneticisi
Bölüm Yöneticisi


MesajTarih: 28 Ocak 2015, 16:05    Mesaj konusu: Özdemir Asaf Alıntıyla Cevap Gönder

''Herkesin bir hikayesi vardır ancak herkesin bir şiiri yoktur" dizelerinin sahibi ünlü şair Özdemir Asaf’ı 34. ölüm yıldönümünde saygıyla anıyoruz.



Doğum
Halit Özdemir Arun
11 Haziran 1923
Ankara, Türkiye

Ölüm
28 Ocak 1981 (57 yaşında)
İstanbul, Türkiye

Eğitim
Galatasaray Lisesi ve Kabataş Erkek Lisesi

Özdemir Asaf (11 Haziran 1923; Ankara - 28 Ocak 1981; İstanbul), Cumhuriyet dönemi Türk şairlerdendir



11 Haziran 1923 tarihinde Ankara'da doğdu. Asıl adı Halit Özdemir Arun'dur. Babası Mehmet Asaf Şura-ı Devlet'in kurucularındandır. Babasının öldüğü yıl, 1930, Galatasaray Lisesi'nin ilk kısmına girdi. 1941 yılında 11. sınıfta, bir ek sınavla Kabataş Erkek Lisesi'ne geçip 1942 yılında mezun oldu. Hukuk Fakültesi'ne, İktisat Fakültesi'ne (3. sınıfa kadar) ve bir yıl Gazetecilik Fakültesi'ne devam etti. Bu arada Tanin ve Zaman gazetelerinde çalıştı ve çeviriler yaptı. İlk yazısı Servet-i Fünun, Uyanış dergisinde çıktı. 1951 yılında Sanat Basımevi'ni kurdu ve kitaplarını Yuvarlak Masa Yayınları adı altında yayımladı. 28 Ocak 1981'de hayata veda etti. Özdemir Asaf'ın ilk eşi Sabahat Selma Tezakın'dan Seda isimli bir kızı; ikinci eşi Yıldız Moran'dan ise Gün, Olgun ve Etkin adında üç oğlu vardır.




Eserleri

Şiirleri


Dünya Kaçtı Gözüme - 1955
Sen Sen Sen - 1956
Bir Kapı Önünde - 1957
Yumuşaklıklar Değil - 1962
Nasılsın - 1970
Çiçekleri Yemeyin - 1975
Ben Değildim - 1978
Bugün ve Bugün (Yayımlanmamış şiirler) - 1984
Benden Sonra Mutluluk (Yayımlanmamış şiirler)
Çiçek Senfonisi (Toplu şiirler) - 2008
Sen Bana Bakma, Ben Senin Baktığın Yönde Olurum (Kendi sesinden şiirler) - 2012

Etika
Yuvarlağın Köşeleri - 1961
Yuvarlağın Köşeleri-2 (Ölümünden sonra) - 1988

Öykü

Dün Yağmur Yağacak (Ölümünden sonra) - 1987

Otokopi, deneme
Özdemir Asaf'ça (Ölümünden sonra) - 1988


Batı ve geleneksel Türk şiirini harmanlamış

Şairin ikilikler ve dörtlüklerden oluşan ilk şiirlerinde yoğun bir söyleyiş özelliği göze çarpar. İnsan toplum ilişkilerine yönelik temaları konu edinerek düşündürücü bir şiir evreni kurmuştur. Duygu ve düşünce yoğunluğuyla birlikte, alay ve taşlama şiirine egemen olan öğelerdir. İnsan ilişkilerinin toplumsal ve bireysel yanlarını sen ben ikileminde vermiştir. Çok kullandığı sevgi, ayrılık, ölüm temaları, son dönem şiirlerinde giderek yerini kaçış ve umutsuzluğun tedirginliğine bırakmıştır.

Şiirin bir görüşü yansıtması, bir iletisinin olması düşüncesinden yola çıkmıştır. Yuvarlağın Köşeleri kitabında şiirin ve yazarın işlevi konusundaki görüşlerini dile getirmiştir. Batı şiiri ve geleneksel Türk şiirinden yararlanarak verdiği bileşim sanatını zenginleştirip geliştirmiştir.


Memet Fuat da Aydınlar Sözlüğü'nde, 'Sağlığında edebiyat matinelerinin yıldızıydı' dediği Özdemir Asaf için, şunları yazıyor:

'... Binlerce gencin toplandığı salonlarda cana yakın kişiliği, şirin selamlarıyla herkesi kendine bağlardı, ama yapıtları bugünkü gibi satmazdı o günlerde. Kendi küçük basımevinde, pedallı makinelerde özenle bastırdığı kitaplarının satışı, öbür şairlerin kitaplarından fazla değildi.'

Aynı kitapta, Özdemir Asaf'ın bu matinelerde şiir okuyuşu ise şöyle anlatılıyor: '... Kendine özgü peltek konuşmasıyla şiirlerini söyler, alkışa boğulur, iki elini birden kafasının iki yanına götürerek çift yanlı asker selamını verir, koca bıyıklarıyla gülümser, gösterisini genel istek üzerine 'Lavinia' adlı şiiriyle noktalardı.'

    Lavinia

    Sana gitme demeyeceğim.
    Üşüyorsun ceketimi al.
    Günün en güzel saatleri bunlar.
    Yanımda kal.
    Sana gitme demeyeceğim.
    Gene de sen bilirsin.
    Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim, İncinirsin.
    Sana gitme demeyeceğim, Ama gitme, lavinia.
    Adını gizleyecegim Sen de bilme, lavinia.



(Kaynak|vikipedi,eğitimajansı)
Kullanıcı bilgilerini göster Özel mesaj gönder MSNM